Osobiście zawiodłam się na tej książce… liczyłam na głębsze dno tych wierszy a dostałam momentami płytkie i pisane na kolanie utwory. Były też lepsze, ale dalej w konstrukcji niezadowalające mnie.

Całkowicie szczerze… myślę, że w tym przypadku wszystko naraz i jeszcze trochę więcej. Była to dla mnie ciężka do zrozumienia lektura, zwłaszcza lll część. Fakt, że Mickiewicz pisał kilka części w tym samym momencie, a sam Adaś nie ustawił ich w odpowiedniej kolejności (poprawnie się czyta w kolejności ll, lV, ll) wcale nie ułatwia pojęcia…

Nie są to zdecydowanie książki dla każdego, klimat jaki autorka potrafi stworzyć jest niesamowity, bohaterów nie da się lubić, ale jest coś co mnie przyciąga do Theresy Bohman.

Pircing opowiada historie mężczyzny o obsesji krzywdzenia ludzi szpikulcem do lodu oraz dziewczyny samookaleczającej się. Bardzo osobliwa książka, z pewnością stwierdzam, iż nie każdemu się spodoba, lecz pomimo tego uważam ją za pozycję naprawdę wartą przeczytania.

Jak byłam młodsza myślałam, iż fajne na początek będą młodzieżowe romanse: szybkie, akcja pochłania, krótkie, łatwe do zrozumienia… Cytując klasyka „same plusy, zero minusów”. Tej książki jednak nie polecam ani początkującemu czytelnikowi, ani doświadczonemu.

Pomimo, iż jest to pozycja Małeckiego, sięgnęłam po nią bez większych oczekiwań, pewnego popołudnia w audio… Pochłonęłam na raz i nie mogłam się oderwać. Pozycja ta obejmuje wiele ważnych tematów i momentami bardzo brakowało mi tego, iż nie były bardziej rozwinięte, ale to jedyna wada, jaką znalazłam w tej książce.