Tajfun Tip był największym i najintensywniejszym cyklonem tropikalnym, jaki kiedykolwiek odnotowano na świecie. Czterdziesty trzeci niż tropikalny, dziewiętnasty sztorm tropikalny, dwunasty tajfun i trzeci supertajfun sezonu tajfunów na Pacyfiku w 1979 roku, Tip rozwinął się z zaburzenia w obrębie niżu monsunowego 4 października w pobliżu Pohnpei w Mikronezji. Początkowo sztorm tropikalny Roger na północnym zachodzie utrudniał rozwój i ruch systemu, jednak po przesunięciu się sztormu dalej na północ, Tip mógł się nasilić dzięki bardziej sprzyjającym warunkom w regionie. Po przejściu Guam, Tip gwałtownie się nasilił i osiągnął szczytową prędkość wiatru 305 km/h (190 mph) oraz światowy rekordowo niskiego ciśnienia na poziomie morza 870 hPa (25,69 inHg) 12 października. W szczytowym momencie Tip był największym cyklonem tropikalnym w historii, ze średnicą pola wiatrowego 2220 km (1380 mil). Tajfun na krótko wszedł w obszar objęty ostrzeżeniem PAGASA 13 października, co nadało mu filipińską nazwę Warling. Tip stopniowo słabł, przesuwając się na zachód-północny zachód, a następnie skręcił na północny wschód w odpowiedzi na zbliżający się niż. Po dotarciu do lądu, Tip dotarł do południowej Japonii 19 października i wkrótce potem stał się cyklonem pozatropikalnym. Pozostałości pozatropikalne systemu kontynuowały ruch na wschód-północny wschód, aż do rozproszenia się w pobliżu Wysp Aleuckich 24 października.
Samoloty Sił Powietrznych USA wykonały około 60 misji rozpoznania pogody w burzę, co uczyniło Tip jednym z najdokładniej obserwowanych cyklonów tropikalnych. Opady deszczu wywołane przez burzę pośrednio doprowadziły do pożaru, w którym zginęło 13 żołnierzy piechoty morskiej Stanów Zjednoczonych, a 68 zostało rannych w Centrum Szkolenia Połączonych Sił, Camp Fuji w prefekturze Shizuoka w Japonii. W innych częściach kraju tajfun spowodował również rozległe powodzie i 42 ofiary śmiertelne; katastrofy statków na morzu spowodowały śmierć lub zaginięcie 44 osób.
