{"id":33,"date":"2024-01-19T12:08:24","date_gmt":"2024-01-19T11:08:24","guid":{"rendered":"https:\/\/cms.ulo.edu.pl\/marek-trzeciak\/?p=33"},"modified":"2024-03-24T14:25:27","modified_gmt":"2024-03-24T13:25:27","slug":"tlusty-czwartek","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cms.ulo.edu.pl\/marek-trzeciak\/2024\/01\/19\/tlusty-czwartek\/","title":{"rendered":"Okoliczno\u015bci powstania klubu"},"content":{"rendered":"\n

FC Barcelona powsta\u0142a dzi\u0119ki Hansowi Gamperowi. To w\u0142a\u015bnie on by\u0142 za\u0142o\u017cycielem jednego z najs\u0142awniejszych klub\u00f3w pi\u0142karskich \u015bwiata, jakim jest Bar\u00e7a. FC Barcelona zosta\u0142a za\u0142o\u017cona 29 listopada 1899 roku z inicjatywy ww. mi\u0142o\u015bnika futbolu i kilku Anglik\u00f3w.

By\u0142 to pierwszy klub w mie\u015bcie, w kt\u00f3rym pi\u0142ka no\u017cna by\u0142a jeszcze niezbyt znanym sportem. FC Barcelona od razu sta\u0142a si\u0119 symbolem Katalonii i jej mieszka\u0144c\u00f3w, kt\u00f3rzy po dzis dzie\u0144 wierza, \u017ce uzyskaj\u0105 „wolno\u015b\u0107”. Pierwszy nieoficjalny mecz odby\u0142 si\u0119 przeciwko Anglikom, kt\u00f3rzy wygrali 1:0. Rok p\u00f3\u017aniej odby\u0142 si\u0119 pierwszy mecz derbowy Barcelona – Espanyol, zako\u0144czy\u0142 si\u0119 on bezbramkowym remisem. W tym samym roku Bar\u00e7a po raz pierwszy zdobywa Puchar Katalonii. Dwa lata p\u00f3\u017aniej, w Madrycie powsta\u0142 klub pi\u0142karski – Real. Jak si\u0119 oka\u017ce, b\u0119dzie to najwi\u0119kszy WR\u00d3G FC Barcelony. W tym samym roku, w\u0142asnie z ta dru\u017cyna, Barca rozegra\u0142a mecz w walce o Puchar Hiszpanii i wygra\u0142a 3:1. Opr\u00f3cz tego zdobywa drugi Puchar Katalonii. Ten sam wyczyn pi\u0142karze ze wschodniej Hiszpanii powt\u00f3rzyli w 1905, pokonuj\u0105c Espanyol. Trzy lata p\u00f3\u017aniej, swoj\u0105 karier\u0119 pi\u0142karsk\u0105 zako\u0144czy\u0142 Hans Gamper. Nie znaczy\u0142o to jednak, \u017ce po\u017cegna\u0142 si\u0119 z klubem. Wr\u0119cz przeciwnie – zosta\u0142 jego prezydentem. Rok (dwa) wcze\u015bniej, uda\u0142o mu si\u0119 jeszcze zdoby\u0107 ze swoim klubem dwa Puchary Sabadell, a tak\u017ce Puchar Salut (1906 i 1908).

W 1909 roku powsta\u0142 pi\u0105ty ju\u017c w historii Barcelony stadion – The Carrer Industria Ground. Tym razem by\u0142 on w\u0142asno\u015bci\u0105 klubu. Poprzednie cztery: Former Bananova Velodrome, The Hotel Casanovas Ground, The Carretera D’Horta Ground, The Carrer Muntander Ground, Barcelona musia\u0142a dzieli\u0107 z lokalnym przeciwnikiem – Espanyolem. Kolejny puchar do swojej gabloty pi\u0142karze Barcelony wstawili w roku 1910, po wygraniu Pucharu Hiszpanii. Fina\u0142owym przeciwnikiem Bar\u00e7y by\u0142 Espanyol, a mecz zako\u0144czy\u0142 si\u0119 wynikiem 3:2. Kolejne dwa trofea, kt\u00f3rymi r\u00f3wnie\u017c by\u0142y Puchary Hiszpanii, trafi\u0142y do stolicy Katalonii w latach 1912 i 1913. Od roku 1910, do klubu byli przyjmowani cz\u0142onkowie, kt\u00f3rzy nie byli zwi\u0105zani jednak ani z zarz\u0105dem, ani z gr\u0105. Po prostu „najwierniejsi” kibice, nazywani Socios.

Tu\u017c po rozegraniu fina\u0142owego meczu o Puchar Hiszpanii, do Barcelony przeje\u017cdzaj\u0105 pi\u0142karze z Anglii. Wszystkie trzy mecze wygrywa dru\u017cyna z ojczyzny futbolu, odpowiednio: 2:0, 4:0 i… 10:3. Zapomnia\u0142em te\u017c wspomnie\u0107, \u017ce w latach 1910, 1911, 1912, 1913 Barcelona zdobywa\u0142a r\u00f3wnie\u017c Puchar Pireneos Oriental. Rok 1916 mo\u017ce si\u0119 kojarzy\u0107 bardzo mi\u0142o (kto go jeszcze pami\u0119ta?). Ot\u00f3\u017c w\u0142asnie Anno Domini 1916 Barcelona pokonuje na swoim stadionie Real Madryt wynikiem 3:0. Do szefostwa Bar\u00e7y trafia kolejny Puchar Katalonii. W Barcelonie pojawia si\u0119 Ricardo Zamora. W latach 1919-1922, galerie trofe\u00f3w zasiedlaj\u0105 kolejne Puchary Katalonii. W roku 1922 do u\u017cytku zostaje oddany stadion Les Corts, nazwany przez kibic\u00f3w „Katedr\u0105 futbolu”, gdy\u017c m\u00f3g\u0142 pomie\u015bci\u0107 30 tysi\u0119cy widz\u00f3w. W Hiszpanii co raz gorzej maj\u0105 si\u0119 sprawy, i wojna domowa tu\u017c tu\u017c. W sezonach 1924 do 1928 Barcelona zdobywa kolejne Puchary Katalonii. W roku 1925 zostaje zamkni\u0119ty na cztery lata stadion Barcelony, a to z powodu gwizd\u00f3w w czasie grania hiszpa\u0144skiego hymnu. Lata trzydzieste mo\u017cna tak\u017ce wspomina\u0107 z trimfu Bar\u00e7y w Pucharze Hiszpanii (1920, 1922, 1925, 1926, 1928).

W 1929 roku rozegrano pierwsz\u0105 seri\u0119 zmaga\u0144 o tytu\u0142 mistrza Hiszpanii. Wygra\u0142a oczywiscie Barcelona, Real by\u0142 drugi. W rozgrywkach bra\u0142o udzia\u0142 10 dru\u017cyn. Lata trzydzieste to nast\u0119pne wygrane Mistrzostwa Kalanonii (1930, 1931, 1932, 1935, 1936, 1938), a tak\u017ce pocz\u0105tek „zdradzieckich” transfer\u00f3w. W 1933 roku Josep Samiiter przechodzi do Realu, po to by dwa lata p\u00f3\u017aniej pokona\u0107 sw\u00f3j by\u0142y klub… 8:2. W 1936 roku wybucha wojna domowa. Po jednej stronie republikanie, po drugiej nacjonali\u015bci z genera\u0142em Franco na czele. W 1938 roku odbywa si\u0119 zamach na siedzib\u0119 Barcelony w wyniku czego zniszczeniu ulegaj\u0105 wszystkie trofea Barcelony. Klub jednak nie straci\u0142 wszystkich pieni\u0119dzy i m\u00f3g\u0142 istnie\u0107 dalej. Rok p\u00f3\u017aniej ko\u0144czy si\u0119 wojna domowa. W roku 1942 do Katalonii trafia kolejny Puchar Hiszpanii. Rok p\u00f3\u017aniej dochodzi do skandalu, gdy\u017c Bar\u00e7a w dwumeczu przegrywa z Realem… 11:4. Sta\u0142o si\u0119 tak za spraw\u0105 policji i „s\u0119dziego” z Madrytu. Rok 1945, to upragniony drugi tytu\u0142 Mistrza Hiszpanii. Do gabloty z trofeami trafia tak\u017ce Z\u0142oty Puchar. Rok p\u00f3\u017aniej Bar\u00e7a zdobywa pierwszy SuperPuchar Hiszpanii w og\u00f3le w ca\u0142ej historii. Sta\u0142o si\u0119 tak po wygranym meczu z Athletic Bilbao 5:4.

Og\u00f3lnie rzecz bior\u0105c koniec lat ’40 i pocz\u0105tek ’50 sta\u0142 pod znakiem panowania Bar\u00e7y kt\u00f3ra zdoby\u0142a: Mistrzosto Hiszpanii (1949, 1950, 1952, 1953), Puchar Hiszpanii (1951, 1952, 1953), SuperPuchar Hiszpanii (1949), Trofeum Mallorki (1947), Puchar Civil Governor (1949), Copa Latina (1949), Puchar Theresa Therrara (1948, 1951), Puchar Eva Duarte (1946, 1948, 1952, 1953), Puchar Martini Rossi (1950, 1952, 1953).

No troch\u0119 tego by\u0142o. Ale najwa\u017cniejsz\u0105 wygran\u0105 by\u0142a i tak, chyba ta z roku 1950, kiedy to Blaugrana pokona\u0142a Real 7:2. W roku 1953 odbywaj\u0105 si\u0119 pierwsze demokratyczne wybory prezydenta klubu, kt\u00f3re wygrywa Francesc Miro-Sans. W roku 1957 oddano do u\u017cytku stadion o nazwie El Nou Estadi del Futbol Club Barcelona, kt\u00f3ry znaj\u0105 wszyscy pod nazw\u0105 Camp Nou. Jako pierwszy przeciwnik Barcelony wyst\u0105pi\u0142a… Legia Warszawa, kt\u00f3ra jednak musia\u0142a przegra\u0107 z Bar\u00e7\u0105 (\u017ceby nie zrobi\u0107 jej przykro\u015bci na nowym stadionie :)) 2:4. Tego samego roku Barcelona ponownie si\u0119ga po Puchar Hiszpanii i Ma\u0142y Puchar \u015awiata. Rok 1958. Pierwszy w historii Puchar Miast Targowych trafia do Katalonii. Rok p\u00f3\u017aniej w to samo miejsce w\u0119druje Mistrzostwo i Puchar Hiszpanii. W 1960 jest ju\u017c „gorzej” – tylko Mistrzostwo Hiszpanii, na pocieszenie – Luis Suarez zostaje najlepszym pi\u0142karzem Europy. Rok p\u00f3\u017aniej – Puchar Miast Targowych, Puchar Nadala i Puchar Ramona Carranzy (1962 roku zreszt\u0105 te\u017c). W ko\u0144cu lat ’60 i pocz\u0105tku ’70 na Camp Nou ponownie w\u0119druje sporo trofe\u00f3w: Puchat Miast Targowych (1966), Puchar Hiszpanii (1968, 1971), Mistrzostwo Hiszpani (1974), Puchar Miasta Palmy (1969, 1974), Festa D’elig (1970), Puchar Costa Brava (1973). Nie b\u0119d\u0119 tu pisa\u0142 o Pucharze Hansa Gampera, gdy\u017c to trofeum od roku 1966 do Barcelony, nie trafi\u0142o jedynie kilka razy! W roku 1966 zostaje sprzedany stary stadion Les Corts. Sze\u015b\u0107 lat p\u00f3\u017aniej do FC Barcelony przy\u0142\u0105cza si\u0119 Johan Cruyff, po to, by w nast\u0119pnym sezonie si\u0119gn\u0105\u0107 po Mistrzostwo Hiszpanii. W 1974 Cruyff ma z kim pogada\u0107, gdy\u017c do klubu zostaje sprowadzony Johan Neeskens. Rok p\u00f3\u017aniej umiera genera\u0142 Franco. Opr\u00f3cz tego w latach ’70 na Camp Nou ponownie trafiaj\u0105: Puchar Miasta Palmy (1976), Puchar Badjozu (1977), Costa Del Sol (1977), Puchar Hiszpanii (1978) i oczywi\u015bcie Puchar Zdobywc\u00f3w Puchar\u00f3w (1979), w finale tego ostatniego Barcelona pokona\u0142a Fortun\u0119 Duesseldorf 4:3. Opr\u00f3cz tego, w roku 1978 na prezydenta klubu wybrano Josepa Lluisa Nuneza, kt\u00f3ry rz\u0105dzi\u0142 przez pi\u0119\u0107 kadencji. Histori\u0119 z lat ’80 niekt\u00f3rzy go\u015bcie tej strony pewnie pami\u0119taj\u0105 \ud83d\ude42 Lata te zacz\u0119\u0142y si\u0119 bardzo pomy\u015blnie, gdy\u017c Bar\u00e7a zdoby\u0142a: Puchar Miasta Palmy (1980, 1981) i Puchar Hiszpanii (1981, 1983), Puchar Ligi (1983) i Puchar Zdobywc\u00f3w Puchar\u00f3w (1982). Ten ostatni zdoby\u0142a po pokonaniu Standardu Liege 2:1, na… Camp Nou. W tym samym roku (1982) do Barcelony przybywa z audiencj\u0105 Jan Pawe\u0142 II, a do „roboty” Diego Armando Maradona. Ten ostatni nie zakotwiczy\u0142 jednak d\u0142ugo na Camp Nou i w 1985 roku odchodzi do Napoli. Ciekawe czy w\u0142a\u015bnie to sprawi\u0142o, \u017ce w tym samym roku Barcelona zdoby\u0142a kolejne ju\u017c Mistrzostwo Hiszpanii. Rok p\u00f3\u017aniej w finale Pucharu Mistrz\u00f3w Katalo\u0144czycy przegrywaj\u0105 w rzutach karnych ze Steau\u0105 Bukareszt, na pocieszenie zdobywaj\u0105 natomiast Puchar Ligi. W roku 1988 Bar\u00e7a zdobywa Puchar Hiszpanii, jednak by\u0142 to jeden z najgorszych sezon\u00f3w w historii Bercelony w lidze. Liga lig\u0105, jednak nie przeszkodzi\u0142o to w zdobyciu kolejnego ju\u017c Pucharu Zdobywc\u00f3w Puchar\u00f3w. Tak\u017ce w tym roku pod swoje szkrzyd\u0142a Barcelon\u0119 bierze Johan Cruyff, tym razem ju\u017c jako trener. Od tego czasu, w najbli\u017cszym okresie na Camp Nou trafiaj\u0105: Bakero, Begiristain, Eusebio, Salinas, Laudrup i Koeman. Wida\u0107, \u017ce pieni\u0105dze na nich przeznaczone nie posz\u0142y na marne, gdy\u017c przez najbli\u017csze lata Bar\u00e7a wywalczy\u0142a: Mistrzostwo Hiszpani (1991, 1992, 1993, 1994), Puchar Hiszpanii (1990), SuperPuchar Hiszpanii (1991, 1993, 1995), Puchar Theresa Therrara (1990, 1993), Puchar Katalonii (1991, 1993), a co najwa\u017cniejsze Puchar Ligi Mistrz\u00f3w. By\u0142o to w 1992 roku na Wembley. W regulaminowym czasie gry by\u0142o 0:0, i dopiero bramka Koemana z rzutu wolnego w dogrywce da\u0142a zwyci\u0119stwo Barcelonie. W roku 1994 Bar\u00e7a dope\u0142nia formalno\u015bci, i pokonuje Real na Camp Nou 5:0. W tym samym jednak roku, Blaugranie nie udaje si\u0119 powt\u00f3rzy\u0107 sukcesu sprzed dw\u00f3ch lat, i zostaje rozgromiona w finale Ligi Mistrz\u00f3w 4:0, przez AC Milan (nawiasem m\u00f3wi\u0105c, kt\u00f3remu rok p\u00f3\u017aniej Ajax Amsterdam da\u0142 lekcj\u0119 futbolu i wygra\u0142 po bramce Kluiverta!) W 1995 roku na Camp Nou zawita\u0142 Romario, jednak w nast\u0119pnym sezonie nie pomog\u0142y nawet jego bramki i Barcelona… praktycznie nic nie zdoby\u0142a. Wielka Bar\u00e7a odradza si\u0119 w roku 1997, kiedy to zajmuje drugie miejsce w lidze, wygrywa Puchar Zdobywc\u00f3w Puchar\u00f3w i Puchar Hiszpanii. Dwa nast\u0119pne sezony s\u0105 bardzo udane. Do stolicy Katalonii przybywa nowy trener – Luis van Gaal (Holandia) i \u015bci\u0105gni\u0119ty przez niego zawodnik – Rivaldo. Te dwa sezony to dwa tytu\u0142y Mistrza Hiszpanii, a tak\u017ce Puchar Hiszpanii. W roku 1999 nasz ulubiony klub obchodzi 100-lecie swego istnienia. Rok 2000 to „po\u017cegnalny” dla van Gaala.

Zdobywa vice-mistrzostwo kraju, dochodzi do p\u00f3\u0142fina\u0142u Ligi Mistrz\u00f3w, i wygrywa letni turniej w Amsterdamie z okazji 100-lecia tamtejszego klubu. W tym samym roku prezydentem klubu zostaje Joan Gaspart, a z dru\u017cyny odchodzi Luis Figo za 56 milion\u00f3w dolar\u00f3w do… Realu Madryt. Nastepny sezon by\u0142 ju\u017c stracony dla Bar\u00e7y, tylko czwarte miejsce w lidze, ale ten mecz… Mecz pomi\u0119dzy Barc\u0105, a Realem na Camp Nou, kt\u00f3ry wygrali gospodarze 2:0. Ale wynik schodzi na drugi plan, najwa\u017cniejszy by\u0142 Figo, i powitanie jego przez kibic\u00f3w. Nie zapomn\u0119 tego do ko\u0144ca \u017cycia. Rok 2001 tak\u017ce mo\u017cna uzna\u0107 za stracony, wym\u0119czone ponownie czwarte miejsce w lidze, nieporadno\u015b\u0107 trenera Rexacha, p\u00f3lfina\u0142 w Lidze Mistrz\u00f3w. Jedyne co dobre to transfer Javiera Savioli.

Sezon 2002\/03 zacz\u0105\u0142 si\u0119 samymi niespodziankami. Na stanowisku trenera ponownie pojawi\u0142 si\u0119 Luis van Gaal, z klubu odszed\u0142 jego as – Rivaldo, na jego miejsce przyszed\u0142 Juan Roman Riquelme i Gaizka Mendieta Zabala. Sezon ten to nic innego jak wielka tragedia. Pora\u017cka za pora\u017ck\u0105, jedynie w Lidze Mistrz\u00f3w Barcelona gra\u0142a w miar\u0119 dobrze, ale i tam ostatecznie odpad\u0142a. Zwolnienie van Gaala, kt\u00f3rego domaga\u0142y si\u0119 rzesze kibic\u00f3w wci\u0105\u017c by\u0142a odraczana przez Joana Gasparta, do kt\u00f3rego tak\u017ce coraz wiecej kibic\u00f3w nabiera niech\u0119ci. W ko\u0144cu van Gaal zostaje zwolniony. Nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej do dymisji podaje si\u0119 te\u017c Gaspart pozostawiaj\u0105c klub z wielkimi d\u0142ugami. W\u0142adz\u0119 w klubie przejmuje Eric Reyna – tymczasowy prezydent, ale i on nie wytrzymuje do wybor\u00f3w i tak\u017ce podaje si\u0119 do dymisji. Trenerem zostaje Serb, Radomir Antic, kt\u00f3ry jest istnym wybawieniem dla dru\u017cyny. Dobre wyniki, sprawiaj\u0105, \u017ce Bar\u00e7a oddala si\u0119 od strefy spadkowej i ostatecznie zajmuje sz\u00f3ste miejsce w ligowej tabeli. Oznacza to tyle, \u017ce w nast\u0119pnym sezonie Katalo\u0144czycy zagraj\u0105 w Pucharze UEFA. W po\u0142owie czerwca odbywaj\u0105 si\u0119 ju\u017c wybory prezydenckie. Ponad po\u0142ow\u0119 g\u0142os\u00f3w zdobywa Joan Laporta obiecuj\u0105cy sprowadzi\u0107 do klubu gwiazdy \u015bwiatowego formatu i przez kolejne dwa lata odbudowa\u0107 dru\u017cyn\u0119.

Przychodzi kolejny sezon, Laporta spe\u0142nia swoj\u0105 obietnic\u0119 i do klubu trafia Ronaldinho Gaucho wraz z kilkoma innymi pi\u0142karzami. Rozpoczyna si\u0119 program redukcji zad\u0142u\u017cenia i zdobywania funduszy. Laporta wprowadza plan reklam na koszulkach i rozpoczyna walk\u0119 z radykalnymi kibicami, chc\u0105c wykluczy\u0107 przemoc na Camp Nou. W tym czasie trenuj\u0105cy dru\u017cyn\u0119 Frank Rijkaard spisuje si\u0119 raz lepiej, raz gorzej, cho\u0107 cz\u0119\u015bciej ogl\u0105damy to gorzej. Mimo to trener nie bardzo widzi potrzebe zakupu nowych pi\u0142karzy, pomimo \u017ce pieni\u0105dze na transfer na pewno by si\u0119 znalaz\u0142y. 6-ego grudnia przychodzi mecz Barca – Real i po raz pierwszy od 20 lat w Primera Division dru\u017cyna ze stolicy Hiszpanii zwyci\u0119\u017ca na Camp Nou. Runda rewan\u017cowa pokaza\u0142a, \u017ce na odbudow\u0119 dru\u017cyny potrzeba by\u0142o troch\u0119 czasu. Bar\u00e7a zosta\u0142a najlepsz\u0105 dru\u017cyn\u0105 drugiej cz\u0119\u015bci sezonu w Hiszpanii i zako\u0144czy\u0142a pi\u0142karski rok na drugiej pozycji, za Valenci\u0105.

Sezon 2004\/05 zaczyna si\u0119 od wielkich oczekiwa\u0144 wzgl\u0119dem gromadzenia trofe\u00f3w. Barcelona sta\u0142a si\u0119 dru\u017cyn\u0105 nie do pokonania (mimo kilku g\u0142upich wpadek). W lidze podopieczni Rijkaarda szybko wspi\u0119li si\u0119 na szczyt, kt\u00f3rego nie opu\u015bcili ju\u017c do ko\u0144ca sezonu, zdobywaj\u0105c 17-ste w historii Mistrzostwo Hiszpanii. W Lidze Mistrz\u00f3w dwumecz z Chelsea okazuje si\u0119 by\u0107 wielkim skandalem i momo \u017ce nies\u0142usznie, Bar\u00e7a odpada z rozgrywek.

W letnim oknie transferowym do klubu sci\u0105gni\u0119to Marka van Bommela i Santiago Ezquerro – obaj zasilili Blaugran\u0119 na zasadzie wolnego transferu. Te skromne, ale konkretne zakupy mia\u0142y zapewni\u0107 dru\u017cynie wi\u0119ksz\u0105 stabilno\u015b\u0107, nie burz\u0105c osi\u0105gni\u0119tego \u0142adu i \u015bwietnej atmosfery. Pierwsze spotkania w Primera Division nie napawa\u0142y jednak wielkim optymizmem, cho\u0107 \u017caden z faworyt\u00f3w nie radzi\u0142 sobie na miar\u0119 oczekiwa\u0144. Furor\u0119 za to zrobi\u0142a Celta – beniaminek utrzyma\u0142 si\u0119 przez kilkana\u015bcie kolejek w g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci tabeli. Z czasem jednak wszystko zacz\u0119\u0142o wraca\u0107 do normy… Bar\u00e7a wskoczy\u0142a na pierwsze miejsce i utrzyma\u0142a je po pierwszej rundzie spotka\u0144 w\u0142a\u015bciwie a\u017c do ko\u0144ca sezonu, zdobywaj\u0105c drugi raz z rz\u0119du Mistrzostwo Hiszpanii. 22-ego pa\u017adziernika dru\u017cyna rozpocz\u0119\u0142a pass\u0119 kolejnych zwyci\u0119stw z rz\u0119du, bij\u0105c tym samym klubowe rekordy sprzed lat. Natomiast od 18-ego wrze\u015bnia \u017cadna dru\u017cyna nie by\u0142a w stanie pokona\u0107 Dumy Katalonii, czy to na Camp Nou, czy na w\u0142asnym obiekcie. W Lidze Mistrz\u00f3w bezproblemowo uda\u0142o pokona\u0107 si\u0119 grupowych rywali (Panathinaikos, Werder i Udinese) i awansowa\u0107 do 1\/8 z pierwszego miejsca. Los chcia\u0142, aby w tej fazie rozgrywek dosz\u0142o do rewan\u017cu z zesz\u0142ego sezonu – na przeciw siebie zn\u00f3w stan\u0119\u0142y pot\u0119gi hiszpa\u0144skiej i angielskiej pi\u0142ki: Barcelona i Chelsea. Tym razem g\u00f3r\u0105 byli Katalo\u0144czycy, kt\u00f3rzy w kolejnej fazie zmierzyli si\u0119 z Benfik\u0105, a nast\u0119pnie AC Milan. W finale Pucharu Europy Blaugrana pokona\u0142\u0105 2:1 Arsenal, zdobywaj\u0105c drugi w historii tytul najlepszej dru\u017cyny w Europie. Rozgrywki Pucharu Kr\u00f3la Bar\u00e7a automatycznie rozpocz\u0119\u0142a od 1\/8, gdzie przysz\u0142o jej si\u0119 zmierzy\u0107 z 3-ligow\u0105 Zamor\u0105. Rywal nie by\u0142 trudny, ale schodzy zacz\u0119\u0142y si\u0119 w kolejnej fazie, gdzie ekipa Realu Zaragoza i kontrowersyjnie prowadz\u0105cy zawody s\u0119dzia pozbawili Dum\u0119 Katalonii szans na wywalczenie trofeum.

Przed sezonem 2006\/07 Bar\u00e7a \u015bci\u0105gn\u0119\u0142\u0105 na Camp Nou Eidura Gudjohnsena za blisko 14 mln euro, a tak\u017ce Gianluc\u0119 Zambrott\u0119 i Liliana Thurama (obu ze zdegradowanego Juventusu). Zmiany te traktowano jako swoist\u0105 kosmetyk\u0119 mistrzowskiego sk\u0142adu, jednak z przebiegu kolejnych dw\u00f3ch lat mo\u017cna by\u0142o zauwa\u017cy\u0107, \u017ce zespo\u0142owi potrzebna by\u0142a du\u017co wi\u0119ksza dawka \u015bwie\u017co\u015bci. Nieudane kampanie w sezonach 2006\/07 oraz 2007\/08 przela\u0142y czar\u0119 goryczy i nawet transfery takich as\u00f3w jak Henry, Milito, czy Abidal nie zapobieg\u0142y posusze. W zwi\u0105zku z tym w 2008 roku z klubem po\u017cegna\u0142 si\u0119 Frank Rijkaard, kt\u00f3rego nieoczekiwanie zast\u0105pi\u0142 Josep Guardiola. Wraz z Holendrem odesz\u0142o r\u00f3wnie\u017c wielu zawodnik\u00f3w, r\u00f3wnie\u017c tych maj\u0105cych udzia\u0142 w niedawnych sukcesach: Ronaldinho, Deco, Edmilson, Oleguer. Zamiast nich pojawili si\u0119 pi\u0142karze, kt\u00f3rzy mieli pom\u00f3c odmieni\u0107 oblicze Blaugrany<\/em>: Alves, Hleb, Caceres, Keita i Pique. Zmiany okaza\u0142y si\u0119 strza\u0142em w dziesi\u0105tk\u0119 i  sezon 2008\/09 okaza\u0142 si\u0119 historycznym – zesp\u00f3\u0142 zdoby\u0142 Potr\u00f3jn\u0105 Koron\u0119, a w 2009 roku wywalczy\u0142 kolejne trzy trofea, osi\u0105gaj\u0105c wyj\u0105tkowy Sekstet<\/em>. Nowe nabytki walnie przyczyni\u0142y si\u0119 do wywalczenia tych sukces\u00f3w, ale architektami byli bez w\u0105tpienia wychowankowie. Od trenera pocz\u0105wszy, przez Valdesa, Puyola, Pique, Busquetsa, Xaviego, Iniest\u0119, Pedro, na Messim sko\u0144czywszy. Ten ostatni ju\u017c w pe\u0142ni objawi\u0142 si\u0119 \u015bwiatu jako najlepszy pi\u0142karz globu i rozpocz\u0105\u0142 sw\u00f3j marsz po wszelakie trofea.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Kolejne lata r\u00f3wnie\u017c obfitowa\u0142y w sukcesy. Z tych wi\u0119kszych Barcelona zdoby\u0142a Mistrzostwa Hiszpanii (2010, 2011), Puchar Kr\u00f3la (2012) oraz po raz kolejny wygra\u0142a Lig\u0119 Mistrz\u00f3w (2011) po niezapomnianym finale z Manchesterem United, w kt\u00f3rym po prostu zmia\u017cd\u017cy\u0142a rywala swoj\u0105 dominacj\u0105 na murawie i wynikiem 3:1. Przed sezonem 2012\/13 stery po Guardioli przej\u0105\u0142 jego asystent Francesc Tito <\/em>Vilanova, kt\u00f3remu uda\u0142o si\u0119 zwyci\u0119\u017cy\u0107 w rozgrywkach o Mistrzostwo Hiszpanii (2013), jednak ze wzgl\u0119du na z\u0142y stan zdrowia musia\u0142 zrezygnowa\u0107 ze swojej funkcji na rzecz Gerardo Martino. Zbieg\u0142o si\u0119 to z transferem Neymara, jednak nie pomog\u0142o klubowi w osi\u0105gni\u0119ciu znacz\u0105cych sukces\u00f3w – kampani\u0119 2013\/14 Barcelona zako\u0144czy\u0142a jedynie z Superpucharem Hiszpanii.<\/p>\n\n\n\n

Wiosn\u0105 2014 roku klub podpisa\u0142 kontrakt z by\u0142ym pi\u0142karzem – Luisem Enrique, a tak\u017ce przeprowadzi\u0142 rewolucj\u0119 osobow\u0105 podobn\u0105 o tej z 2008 roku. Z klubu odeszli: S\u00e1nchez, F\u00e0bregas, Vald\u00e9s, Pinto, Song, a karier\u0119 zako\u0144czy\u0142 Puyol – \u017cywa legenda Blaugrany<\/em>. Aby wype\u0142ni\u0107 powsta\u0142\u0105 luk\u0119, w barcelo\u0144skie progi zawita\u0142o wielu \u015bwietnych pi\u0142karzy: Luis Su\u00e1rez, Rakiti\u0107, Bravo, ter Stegen, Mathieu czy Vermaelen. Luis Enrique dokona\u0142 w Barcelonie tego, czego niewielu si\u0119 spodziewa\u0142o – powt\u00f3rzy\u0142 osi\u0105gni\u0119cie Pepa Guardioli, zdobywaj\u0105c komplet trofe\u00f3w w swoim pierwszym sezonie na \u0142awce trenerskiej na Camp Nou. Blaugrana<\/em> w wielkim stylu wygra\u0142a lig\u0119 hiszpa\u0144sk\u0105, Lig\u0119 Mistrz\u00f3w i Puchar Kr\u00f3la, nie pozostawiaj\u0105c rywalom z\u0142udze\u0144. W Champions League rozprawi\u0142a si\u0119 z mistrzami Anglii, Francji, Niemiec i W\u0142och. P\u00f3\u0142fina\u0142owy dwumecz z Bayernem Guardioli (5:3) oraz fina\u0142 z Juventusem (3:1) na zawsze pozostan\u0105 w pami\u0119ci wszystkich kibic\u00f3w Dumy Katalonii<\/em>. W lecie 2015 Barcelona wygra\u0142a spotkanie o Superpuchar Europy z Sevill\u0105 (5:4), lecz musia\u0142a uzna\u0107 wy\u017cszo\u015b\u0107 Athleticu Bilbao w Superpucharze Hiszpanii (1:5). Luis Enrique i jego zesp\u00f3\u0142 nie wykorzystali zatem okazji na zdobycie upragnionego sextete<\/em>, osi\u0105gni\u0119tego przez Pepa Guardiol\u0119 w 2009 roku. Ostatecznie rok 2015 zako\u0144czy\u0142 si\u0119 zdobyciem pi\u0119ciu tytu\u0142\u00f3w. W grudniu Barca wygra\u0142a ponownie klubowe mistrzostwa \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n

Latem 2015 roku o odej\u015bciu poinformowa\u0142a jedna z najwi\u0119kszych klubowych legend – Xavi. '6′ po 17 sp\u0119dzonych w katalo\u0144skich barwach postanowi\u0142 przenie\u015b\u0107 si\u0119 do Kataru. W Barcelonie zdoby\u0142 25 tytu\u0142\u00f3w, strzeli\u0142 85 bramek w 767 spotkaniach. 18 lipca 2015 r. Josep Maria Bartomeu wygra\u0142 wybory prezydenckie. W g\u0142osowaniu zdoby\u0142 25.823 g\u0142os\u00f3w, co stanowi\u0142o 54,6%. To najlepszy wynik w historii wybor\u00f3w w Barcelonie.<\/p>\n\n\n\n

Przed rozpocz\u0119ciem sezonu 2016\/17 na stanowisko trenera Barcelony, zatrudniowo Ernesto Valverde. W pierwszym swoim sezonie pobytu na Camp Nou uda\u0142o mu si\u0119 zdoby\u0107 dublet – mistrzostwo Hiszpanii oraz Puchar Kr\u00f3la.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n

\u0179r\u00f3d\u0142o: FCBarca.com<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

FC Barcelona powsta\u0142a dzi\u0119ki Hansowi Gamperowi. To w\u0142a\u015bnie on by\u0142 za\u0142o\u017cycielem jednego z najs\u0142awniejszych klub\u00f3w pi\u0142karskich \u015bwiata, jakim jest Bar\u00e7a. FC Barcelona zosta\u0142a za\u0142o\u017cona 29 listopada 1899 roku z inicjatywy ww. mi\u0142o\u015bnika futbolu i kilku Anglik\u00f3w. By\u0142 to pierwszy klub w mie\u015bcie, w kt\u00f3rym pi\u0142ka no\u017cna by\u0142a jeszcze niezbyt znanym […]<\/p>\n","protected":false},"author":98,"featured_media":61,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-33","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-historia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cms.ulo.edu.pl\/marek-trzeciak\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/cms.ulo.edu.pl\/marek-trzeciak\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cms.ulo.edu.pl\/marek-trzeciak\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cms.ulo.edu.pl\/marek-trzeciak\/wp-json\/wp\/v2\/users\/98"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cms.ulo.edu.pl\/marek-trzeciak\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=33"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/cms.ulo.edu.pl\/marek-trzeciak\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":107,"href":"https:\/\/cms.ulo.edu.pl\/marek-trzeciak\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33\/revisions\/107"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cms.ulo.edu.pl\/marek-trzeciak\/wp-json\/wp\/v2\/media\/61"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cms.ulo.edu.pl\/marek-trzeciak\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=33"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cms.ulo.edu.pl\/marek-trzeciak\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=33"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cms.ulo.edu.pl\/marek-trzeciak\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=33"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}